Proponowane zmiany legislacyjne dotyczące rozwoju energetyki rozproszonej nie zostały przyjęte w zakładanym kształcie, co oznacza utrzymanie stanu niepewności regulacyjnej w obszarze mechanizmów wsparcia. Wynika to bezpośrednio z najnowszego stanowiska organów unijnych, które zakwestionowały kluczowe dla rynku preferencje w zakresie opłat sieciowych, wymuszając ponowne opracowanie zgodnych regulacyjnie rozwiązań.
Zastrzeżenia Komisji Europejskiej wobec ulg dystrybucyjnych
Nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii (OZE) z 17 sierpnia 2023 roku miała stać się fundamentem rozwoju klastrów poprzez wdrożenie systemu wsparcia opartego na promowaniu autokonsumpcji energii. Głównym instrumentem stymulującym ten model biznesowy miało być obniżenie kosztów usług dystrybucyjnych – w tym składnika zmiennego stawki sieciowej oraz stawki jakościowej.
Uruchomienie tego mechanizmu uwarunkowane było formalną notyfikacją Komisji Europejskiej (KE). W toku oceny zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym UE, KE wniosła oficjalne zastrzeżenia do proponowanej formy zwolnień.
Zgodnie z unijną dyrektywą rynkową 2019/944 oraz rozporządzeniem 2019/943, struktura taryf dystrybucyjnych musi bezwzględnie odzwierciedlać realne koszty systemowe generowane przez użytkowników. Proponowane zwolnienia podmiotowe dla klastrów stoją w bezpośredniej sprzeczności z tą zasadą.
Co to oznacza dla rynku?
Decyzja Komisji Europejskiej wymusza zmianę dotychczasowej strategii regulacyjnej. Przepisy zakładające zniżki taryfowe dla klastrów nie mogą wejść w życie w obecnym kształcie.DlategoMinisterstwo Klimatu i Środowiska (MKiŚ) rozpoczęło już zaawansowane prace analityczne nad alternatywnym mechanizmem wsparcia finansowego, który będzie zgodny z prawem unijnym i przejdzie pomyślnie proces notyfikacji.